و گويا حمايت ظاهرى او از اعراب در قبال اسرائيل اشغالگر به عنوان كفاره‌اى از گناهانش براى شست وشوى مغزهاى روشن انجام مىشود . كجا در رهبران مذهبى اسلام لكه‌هاى بدنامى و ننگى چون حوادث دهشت زاى « ويتنام » و احوال توانفرساى « فيليپين » و جمهورى « چاد » و « كشمير » و « برلن » و « رودزيا » و « نيجريه » و « بيافرا » يافت مىشود ؟ كجا حوادث وحشتناك شهرها و دهكده‌هاى فلسطين و بوسنى عزير را مىتوان يافت ؟ حوادث فلسطين و قتل عامهاى اسرائيل در صبرى و شيلا براستى صفحه تاريخ را سياه كرده است . آرى ديگران بدتر بوده‌اند . . . ولى اگر يك رهبر الهى نافذ الكلمه‌اى در ميان اجتماع بود و به تعبير ديگر مردم امام شناس بودند اساساً هيچ يك از اين حوادث پديد نمىآمد و اگر در احتماعى اين حوادث بود بايد دانست كه آن مردم امام شناس نبوده‌اند و به تعبير ديگر اين اختلاف ومعارضه دليل اين است كه اجتماع ولايت ندارد و اين سخن توضيح مىخواهد .